Osmanlı devleti döneminde küçükbaş hayvancılığa dayalı ekonomisi ile Bolu iline en güçlü yörelerinden biridir. Bu dönemlerde İç Anadolu Bölgesi ile Köroğlu yaylaları arasında yapılan hayvancılık Polatlı –Haymana yöresinde toprak reformu gerçekleştirilinceye kadar aktiv bir şekilde yürütülmüş ancak bundan sonra alanların daralması nedeniyle küçük baş hayvancılık gerilemeye başlamıştır. 1940’larda 200.000 civarında olan küçük baş hayvan sayısı 70’lı yıllarda 100.000’e 97 verilerine göre 35.000’ e düşmüştür. Hayvancılığın gerilemesi Kıbrıscık’tan göç hareketlerini hızlandırmıştır.

1950’lerde ilçede orman en büyük gelir kaynaklarından biri olmuştur. 1944 yılında Beypazarı Orman İşletme Müdürlüğüne bağlı olarak 1944 yılında program Kıbrıscık Orman İşletme Şefliği, 1954 yılında Bolu Orman İşletme Müdürlüğüne, 1961 yılında Aladağ İşletme Müdürlüğüne bağlanmıştır. 1962 yılında İlçe Orman İşletme Müdürlüğü faaliyete geçmiştir.
İlçe topraklarının yaklaşık %53’ü ormanlarla kaplıdır.1990’lı yıllara kadar orman, ilçe de orman önemli bir gelir kaynağı durumundadır. 1980’li yıllarda başlayan Tavuk besiciliği, küçükbaş hayvancılın yerini almıştır.250 civarında modern tavuk kümesinden yaklaşık 20.000 ton beyaz et üretilmektedir.

İlçede geçmişten günümüze devam eden arıcılık karakovanla başlamış günümüzde modern kovanlarla yapılmaktadır. Köroğlu dağlarının elverişli alanlarından Kıbrıscık çam bağlı elde edilmektedir. Yılık üretim 25 ton civarındadır.

Arazinin tarıma elverişli alanları çok azdır. İlçedeŞaduman ve Uludere vadilerinde yaklaşık 500 dekar alanda pirinç üretilmektedir. Yıllık üretim kapasitesi 125 ton civarında olan pirincimiz pazarlama sorunu yaşamamaktadır. Lezzeti ve artırımı ile birlikte dünyanın ender pirinçlerinden biridir.
Elma ve üzüm meyveciliğin başında gelir.
Köylerde dar alanlarda kendi ihtiyaçlarını karşılamak için sebzecilik yapılır.
İlçe ekonomisini etkileyecek düzeyde büyük ticari işletme yoktur. İlçede bir banka bulunmaktadır. (T.C Ziraat Bankası)